دنياي ما دنياي غروب آرزوهاست

به خودت دروغ نگو

taraneye-zegorat — Sat, 22 Apr 2006 11:34:26 GMT

اگر چشمانت پرسید:

بگو ندیدمش

اگر گوشهایت پرسید:

بگونشنیدمش

اگر دستانت لرزیدبگو مال ضعفه

اگه پاهات سست شد بگو مال سرماست

ولی...

ولی اگه دلت ریخت به خودت دروغ نگو...

تنها يادگاري

taraneye-zegorat — Sat, 22 Apr 2006 11:29:50 GMT

ای یادگار روزهای زرد پاییز

مهم نیست که اکنون دلت به هوای کسی دیگر می تپد

مهم ان است که من برای همیشه تنهایم

ان هم فقط به خاطر تو...

ای کاش می فهمیدی

هنوزم تو شبهات اگه ما هو داری

من اون ماهو دادم به تو یادگاری

به خدا دوست دارم يه عالمه

taraneye-zegorat — Sat, 22 Apr 2006 11:23:41 GMT

اخرین عکس را بگیر رفیق

شاید روزی به سراغت امد

شاید دلش برایم تنگ شد

اخرین عکس را نشانش بده

بگو به چشمایم نگاه کند

حرفها دارد قد یه عالمه

بگو موقع رفتن قسم کودکیهایش را خورده است

به او بگو گفته به جون خدا دوسش دارم

taraneye-zegorat — Sat, 22 Apr 2006 11:17:06 GMT

گاهی خدا هم چشم بر هم میگذارد

ما را درون غصه ها جا می گذارد

قطره ی باران با یاس به نجوا گفت:

مرا همیشه در دلت نگه دار

گل یاس اهی کشید که

افسوس....

و به خاک افتاد

به جون خدا دوست دارم...

اخرین عکس را هم بگیر...

یادگاری بماند....می خواهم بروم

مگر امده بودم که بمانم؟؟

خسته ام رفیق..دلتنگم...بی تابم

عشقش فرار از دلم ربوده

از این همه دوری جانم به لبم رسیده رفیق

می دانی خوابش را دیدم باز

گفته بودم دلم می خواهد بروم

انجا که دلها یه جوری می شود

خواب دیدم دارم میروم انجا

او هم بود...امده بود بدرقه

عجب خوابی دیدم من....خیر باشه

کمی مهلت بده

taraneye-zegorat — Fri, 07 Apr 2006 21:19:04 GMT

كمي...

براي مهربان شدن به من كمي زمان بده

مسير بازگشت را خودت به من نشان بده

محبت نگاه تو مرا صدا نمي زند

فقط مرا نگاه كن به چشم من امان بده

كمي پس از رسيدنت به كوهسار زندگي

غرور را مچاله كن به دست آسمان بده

بيا و قلك مرا براي عشق خرد كن

عصاي دوستي بخر به دست ناتوان بده

دوباره كريه مي كند دل غزل به حال من

بهانه هاي خنده را به دست عاشقان بده

دلم گرفته از دل هميشه با شتاب تو

براي مهربان شدن فقط كمي زمان بده

يه درخت صادق

taraneye-zegorat — Fri, 07 Apr 2006 21:10:50 GMT

تنها نيستم

تازگيها با درختی دوست شده ام:

دروغ نميکَند

برگ و ميوه اش هميشه روست

اتاق خالی هاش را حتی به کلاغ هم ميدهد

و سايه اش را به هر سربدار خسته

خاموش نيستم

ترانه های ناخوانده را با درخت مشق ميکنم

آرزوهای ناسروده را

بيکار نيستم

سروده هايم را طوری با درخت

زمزمه ميکنم

که کلاغ نشنود

و راز آواز دور،سربسته بماند

خيلي سخته مگه نه؟

taraneye-zegorat — Fri, 07 Apr 2006 21:05:22 GMT

وقتي عاشق شوي راز دلت گفته نتوني

چقدر سخته خدايا

روز نوروز بچيني گل سرخ

بر سر راه نگار فرش كني

دلبرت بياد بپرسه كار كيست؟

تو براش گفته نتوني

چقدر سخته خدايا

دلبرت خنده كنه با دگران

تو بسوزي و براش گريه كني

دلبرت بياد بپرسه كه چرا؟

تو براش گفته نتوني

چقدر سخته خدايا

يه زموني واسه من خدا بودي

taraneye-zegorat — Fri, 07 Apr 2006 20:53:40 GMT

يه زموني واسه من خدا بودي

ا ز بديها اون زمون جدا بودي

يه زمون براي افسانه ي دل

واسه من اول و انتها بودي

يه زمون دستاي توپل رسيدنو مي ساخت

ذره ذره ي دلم معني عشقو مي شناخت

يه زمون دار و ندارم تو بودي

از تو تنها انتظارم تو بودي.....

ديگه نيستي اوني كه واسش مي مردم يه روزي

پشيمونم كه چرا دل به تو دادم يه روزي

تو مثل يه موج ساحل , من تو رو دريا مي ديدم

تو يه كلبه ي محقر , من تو رو خدا مي ديدم

با نگاهي توي چشمات, دنيا از چشمم ميفتاد

شايد اين گناه من بود تو رو اشتباه مي ديدم

اگه اون روز توي چشمات رقص نيرنگ رو مي ديدم

اگه آواي دروغو توي حرفات مي شنيدم

شايد هرگز تو خيالم بتي از تو نمي ساختم

شايد هرگز من ساده دلو آسون نمي باختم

ديگه نيستي اوني كه واسش مي مردم يه روزي

پشيمونم كه چرا دل به تو دادم يه روزي........

ميدوني گريه شب چيه؟

taraneye-zegorat — Fri, 07 Apr 2006 20:47:24 GMT

شب گريه مي كند ان سوي پنجره

اشكش چكيده است بر روي پنجره

با اشكهاي خود او باز هم سرود

چندين كتاب شعردر قلب جوي و رود

من گريه مي كنم اين سوي پنجره

اشكم چكيده است پهلوي پنجره

من هم سروده ام با اشكهاي خود

يك شعر بي صدا تنها براي خود

فكر كنم بايد عشقو حس كنيم؟

taraneye-zegorat — Fri, 07 Apr 2006 20:44:36 GMT

در شب كوچك من، افسوس
باد با برگ درختان ميعادي دارد
در شب كوچك من دلهره ويرانيست
گوش كن
وزش ظلمت را مي شنوي؟
من غريبانه به اين خوشبختي مي نگرم
من به نوميدي خود معتادم
گوش كن
وزش ظلمت را مي شنوي؟
در شب اكنون چيزي مي گذرد
ماه سرخست و مشوش
و بر اين بام كه هر لحظه در اوبيم فرو ريختن است
ابرها، همچون انبوه عزاداران
لحظه باريدن را گوئي منتظرند
لحظه اي
و پس از آن، هيچ.
پشت اين پنجره شب دارد مي لرزد
و زمين دارد
باز مي ماند از چرخش
پشت اين پنجره يك نامعلوم
نگران من و تست
اي سراپايت سبز
دستهايت را چون خاطره اي سوزان، در دستان عاشق من بگذار.
و لبانت را چون حسي گرم از هستي
به نوازش هاي لبهاي عاشق من بسپار