دنياي ما دنياي غروب آرزوهاست

كمي...

براي مهربان شدن به من كمي زمان بده

                              مسير بازگشت را خودت به من نشان بده

محبت نگاه تو مرا صدا نمي زند

                              فقط مرا نگاه كن به چشم من امان بده

كمي پس از رسيدنت به كوهسار زندگي

                              غرور را مچاله كن به دست آسمان بده

بيا و قلك مرا براي عشق خرد كن

                              عصاي دوستي بخر به دست ناتوان بده

دوباره كريه مي كند دل غزل به حال من

                              بهانه هاي خنده را به دست عاشقان بده

 دلم گرفته از دل هميشه با شتاب تو

                              براي مهربان شدن فقط كمي زمان بده